Δημήτρης Δανάμπασης: «Όταν έχεις ένα όνειρο, δεν μπορείς να αφήσεις τίποτα να σε επηρεάσει»

Φέτος βρίσκεται στη σκηνή του θεάτρου «Σοφούλη» στις παραστάσεις «Η πεντάμορφη και το τέρας» και «Πέφτει η νύχτα». Ο ηθοποιός Δημήτρης Δανάμπασης μιλά στο theaternow.gr για την απόφασή του να ασχοληθεί με την Τέχνη της υποκριτικής αλλά και για τους ρόλους που υποδύεται… 

Ήθελα από μικρό παιδί να ασχοληθώ με το θέατρο. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρός και πήγαινα σε θεατρικές παραστάσεις και καθόμουν στην πλατεία, μόλις χτυπούσε το 3ο κουδούνι και άνοιγε η αυλαία μαγευόμουν από όλο το σκηνικό. Μεγαλώνοτας είχα την ανάγκη να καταπιαστώ και με άλλα πράγματα όπως η πληροφορική που τελείωσα, η ηχοληψία, ήμουν αθλητής, έπαιζα επαγγελματικά μπάσκετ. Κάποια στιγμή το 2005 είχα μία συμμετοχή σε ένα τηλεοπτικό σίριαλ. Από εκείνη τη στιγμή και μετά αποφάσισα να το ψάξω καλύτερα. Στην πορεία, όταν έκλεισε ο κύκλος από την προηγούμενη δουλειά μου, στα 31 μου, αποφάσισα να πάω να πάω σε μία δραματική σχολή γιατί ήθελα να σπουδάσω την τέχνη της υποκριτικής, ώστε να σταθώ στα πόδια μου και να είμαι επαγγελματίας. Έτσι λοιπόν, έδωσα εξετάσεις στην σχολή του Ανδρέα Βουτσινά και μπήκα με υποτροφία. Τότε άνοιξε ένας νέος κύκλος για μένα.

  Θυμάμαι τότε είχα πει ότι θα ξεκινήσω, θα το δοκιμάσω γιατί ήθελα να δω ποια είναι τα όριά μου και να παλέψω λίγο με τον εαυτό μου, να ξεκλειδώσω κάποια πράγματα. Πιστεύω ότι με βοήθησε πάρα πολύ σε αυτό και η σχολή αλλά και οι καθηγητές μου. Είδα τις αντοχές μου, ανακάλυψα και άλλα κομμάτια του εαυτού μου, έκανα ένα flashback σε ό, τι έχω ζήσει, σε ό, τι έχω μέσα στο μυαλό μου από μνήμες και στιγμές, γιατί αυτή η διαδικασία σε βοηθά στη δόμηση και στην κατασκευή ενός ρόλου.

Όπως κάθε δουλειά έχει και τις ευκολίες και τις δυσκολίες έτσι συμβαίνει και σε αυτόν τον χώρο, ο οποίος δεν είναι τόσο εύκολος. Θέλει να έχεις γερό στομάχι, αλλά δεν πρέπει για κανένα λόγο να πέφτεις. Θα ακούσεις πολλά «όχι» αλλά κάποια στιγμή θα ακούσεις και ένα «ναι». Είναι σίγουρο ότι θα συναντήσεις εμπόδια μπροστά σου, όμως, το θέμα είναι πώς θα τα αντιμετωπίσεις και πώς θα τα ξεπεράσεις. Όταν βάζεις ένα στόχο και έχεις ένα όνειρο δεν μπορείς για κανένα λόγο να αφήσεις κάτι να σε επηρεάσει. Μπορεί εκείνη τη στιγμή να αναρωτηθείς «Γιατί γίνεται αυτό;» αλλά πρέπει να το ξεχάσεις. Πρέπει να συνεχίσεις! Στο 1ο έτος της σχολής είχα ένα μεγάλο γεγονός, την απώλεια του πατέρα μου. Αυτό πιστεύω ότι μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω. Ήταν και μία επιθυμία του πατέρα μου, ο οποίος δεν πρόλαβε να έρθει να με δει ποτέ στο θέατρο. Από τότε έχω τη μητέρα μου, τις αδερφές μου που σε κάθε μου παράσταση έρχονται με καμαρώνουν, με βλέπουν και πάντα για τον πατέρα μου κρατώ μια κενή θέση σε κάθε παράσταση σαν να είναι εκεί και να με βλέπει.

«Η Πεντάμορφη και το Τέρας»

«Η Πεντάμορφη και το Τέρας» είναι ένα παραμύθι, το οποίο έχει αγαπηθεί πολύ. Ταυτόχρονα έχει ένα πρώτο επίπεδο αφήγησης ευκολονόητο, που μπορείς να το παρακολουθήσεις με χαρά και που κρατάει τους ανθρώπους απ’ την αρχή μέχρι το τέλος σε υψηλό ενδιαφέρον. Όταν ενημερώθηκα πως η Παυλίνα Χαρέλα με επέλεξε να παίξω τον ρόλο του Τέρατος, ένιωσα μεγάλη χαρά και τιμή. Ήταν μεγάλη πρόκληση για μένα, γιατί είναι ένας χαρακτήρας που καλείται να προκαλέσει ποικίλα συναισθήματα στον θεατή, εκ διαμέτρου αντίθετα. Στην αρχή ο θεατής εναντιώνεται στο τέρας, αλλά μετά νιώθει συμπάθεια για εκείνο μέχρι και σε σημείο που μπορεί να ταυτιστεί. Είναι βασισμένο σε μια απλή καθημερινή ιστορία, μέσα απ’ την οποία, όμως, βρίσκουν τρόπο να βγουν στην επιφάνεια βαθύτερες ανθρώπινες ανάγκες του ψυχισμού μας. Σ’ έναν κόσμο στον οποίο επικρατεί η αντίληψη ότι, για να πετύχεις σε όλους τους τομείς, απαραίτητη προϋπόθεση είναι το να είσαι εμφανίσιμος -κάτι σαν άγραφος κανόνας- το έργο έρχεται να καταρρίψει τον κανόνα αυτό. Διδάσκει, εν τέλει, πως αυτό που έχει ουσία είναι το βάθος και η ψυχή, γιατί εκεί βρίσκεται η πραγματική ομορφιά και όχι στην επιφάνεια…

«Πέφτει η νύχτα»

 Υποδύομαι τον Ζάχο ένα κακομαθημένο μοναχοπαίδι, ο οποίος έχει έρθει από το Λονδίνο μαζί με την κοπέλα του την Σαββίνα για να γνωρίσει την οικογένεια της αλλά και τα μέρη της την ημέρα των Χριστουγέννων. Έχει έρθει για ένα σκοπό…. Βρίσκεται εγκλωβισμένος σε ένα σπίτι. Κατηγορείται για ένα έγκλημα και αναγκάζεται να έρθει αντιμέτωπος με την αλήθεια. Δεν αισθάνεται καθόλου καλά. Δηλώνει αθώος! Οι μάσκες πέφτουν και η αλήθεια αποδεικνύεται πικρή. 

«Waiting Room» (Αίθουσα Αναμονής)

Η νέα κινηματογραφική ταινία μεγάλου μήκους Waiting Room του Αλέξανδρου Λεονταρίτη και παραγωγή Ανδρέας Βουγιούκας A.V Moviesworld, αναμένεται να κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες σε Ελλάδα και Κύπρο μέσα στο 2019, ενώ ήδη έχουν υπάρξει προτάσεις για διανομή της ταινίας και για το εξωτερικό. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ που κρύβει αρκετές εκπλήξεις και ανατροπές. Εκεί υποδύομαι έναν υπαστυνόμο. Έχει κερδίσει τις εντυπώσεις μέχρι στιγμής στο εξωτερικό και στα Film Festivals με σερί βραβεύσεων σε σημαντικά κινηματογραφικά events όπως τα Los Angeles Film Awards, το European Independent Film Festival και τα American Independent Horror Movie Awards.

«Magenta»

Πρωταγωνιστώ και στην ταινία μικρού μήκους Magenta σε σενάριο και σκηνοθεσία Σοφίας Ντιάγκα. Είναι επηρεασμένη από την ψυχολογία και συγκεκριμένα από την βιοχημική κλινική ύπνωση, από την υπνοθεραπεία, η οποία υποστηρίζει το υποσυνείδητο κατά πόσο αυτό μας επιρεάζει, για τα συναισθήματα μας που μας δημιουργούνται από μηδέν έως τριών χρονών κλπ. Ότι η προσωπικότητα του παιδιού χτίζεται στα 7 χρονών, δηλαδή ο τρόπος που αντιμετωπίζεται τα συναισθήματα του κλπ. Είναι η ιστορία μιας κοπέλας όπου περνάει από διάφορες φάσεις. Βλέποντας το κάθε συναίσθημα παράλληλα εξελίσσεται και μια άλλη ιστορία που έχει να κάνει με ένα κοριτσάκι και την γιαγιά του, έχει σουρεαλιστικά στοιχεία και αρκετό συμβολισμό. Εγώ υποδύομαι τον Μάρκο έναν χαρακτήρα επιβλητικό, γοητευτικό και συνάμα μυστήριο και φειδωλό. Ο Μάρκος στην καθημερινότητα του απασχολείται τα πρωινά ως casting director σε μια δική του επιχείρηση ενώ τα βράδια συνεργάζεται με ανθρώπους της νύχτας σε κέντρα νυχτερινής διασκέδασης με γυναίκες για έξτρα εισόδημα.