Κατερίνα Ζαρίφη: «Η υποκριτική ήταν πάντα ο κρυφός μου πόθος»

Το έντονο ταπεραμέντο της, η χαρακτηριστική της φωνή και το πηγαίο της χιούμορ ανέδειξαν την Κατερίνα Ζαρίφη σε μία από την πιο αγαπημένες παρουσίες του κοινού, τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση. Ο κρυφός της πόθος όμως ήταν πάντα η υποκριτική και η Ζωή Λάσκαρη έδωσε ζωή στο όνειρό της. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια μάς εξομολογείται, πως το να ασχοληθεί με το θέατρο ήταν για εκείνη ρίσκο, μπήκε όμως για να μείνει επειδή πρέπει, και όχι λόγω της αναγνωρισιμότητάς της. Φέτος θα τη δούμε ως «Χάιδω» στην παράσταση «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» στο θέατρο Βέμπο.

 

Τι σημαίνει το θέατρο για εσένα;
Για να καταλάβεις τι σημαίνει για μένα να σου πω ότι ήταν όνειρο από τα 9 μου που πραγματοποιήθηκε στα 40. Ωστόσο, το όνειρο δεν θα γινόταν πραγματικότητα χωρίς την Ζωή Λάσκαρη και την Μαργαρίτα Δρούτσα. Η Ζωή έδωσε ζωή στο όνειρο μου.

Τι είναι αυτό που σου δίνει η τηλεόραση και όχι το θέατρο;
Είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Η τηλεόραση είναι μαζική αλλά παράλληλα μοναχική γιατί η προσπάθεια σου γίνεται εσωτερικά σε ένα στούντιο που ναι μεν πάει σε όλα τα σπίτια αλλά δεν βλέπεις τις αντιδράσεις των τηλεθεατών. Στο θέατρο έχεις την αντίδραση εκεί μπροστά σου. Και αυτό είναι πραγματικά απογυμνωτικό και λυτρωτικό παράλληλα.

Και τι είναι αυτό που σου δίνει το θέατρο και όχι η τηλεόραση;
Το θέατρο μου δίνει την δυνατότητα να μπαίνω στα παπούτσια κάθε φορά κάποιου άλλου… Και ως ρόλος και ως λόγος! Γιατί κάθε φορά πρέπει να άγομαι και να φέρομαι σαν την ηρωίδα και μιλώντας με τα λόγια που εμπνεύστηκε κάποιος άλλος.

Τι σε παρακίνησε να ασχοληθείς με την υποκριτική πέρυσι;
Όπως σου είπα και πριν η υποκριτική ήταν πάντα ο κρυφός μου πόθος. Όμως την πόρτα την άνοιξα και την διάβηκα μέσω της αξεπέραστης Ζωής Λάσκαρη που το σκέφτηκαν μαζί με την Μαργαρίτα Δρούτσα.

Ήταν ρίσκο για εσένα να ασχοληθείς με το θέατρο;
Ήταν μεγάλο ρίσκο. Γιατί για μένα το θέατρο δεν ήταν μια έκτακτη εμφάνιση. Ήθελα μπαίνοντας να μείνω. Και να μείνω γιατί πρέπει όχι γιατί ίσως υπήρχε μια αναγνωρισιμότητα από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Και αυτό ακόμα πασχίζω.

Σαν άνθρωπος επιδιώκεις τις αλλαγές στη ζωή σου;
Α καλά είσαι! Είμαι ο μετρ των αλλαγών και των μετακομίσεων. Μόνο ανθρώπους δεν αλλάζω εύκολα.

Σκέφτηκες ποτέ τα σχόλια και τις κριτικές που θα ακούσεις και θα γραφτούν τόσο για την απόφασή σου όσο και για την εμφάνισή σου στη σκηνή;
Όχι. Γιατί είχα πει στους ανθρώπους που ξεκίνησα όπως ο πρώτος μου σκηνοθέτης ο λατρεμένος Αντώνης Λουδάρος ότι αν δεν τα λέω διώξε με! Και φυσικά η κριτική θα υπάρξει. Πρέπει να υπάρξει και είναι πάντα ευπρόσδεκτη.

Έχεις ανακαλύψει κάποια άγνωστη πτυχή σου μέσα από το θέατρο;
Μόνο μια; Καταρχάς ανακάλυψα ότι μπορώ να εκφράζομαι χωρίς να έχω υπερκινητικότητα σε χέρια και εκφράσεις προσώπου. Γενικά δεν πίστευα ότι μπορώ να πω αυτά που θέλω χωρίς να υπερβάλω.

Η Ζωή Λάσκαρη σε είχε επιλέξει για να βρίσκεσαι στο καστ της θεατρικής παράστασης που θα ανέβαζε «Δουλειές με φούντες». Τι θυμάσαι από εκείνη;
Θυμάμαι ότι ποτέ δεν υπήρξε όνομα πιο τεράστιο σε άνθρωπο ανάλογα με τον χαρακτήρα του! Η Ζωή Λάσκαρη έμπαινε στον χώρο και έδινε ζωή! Πληθωρική, εντυπωσιακή και γεμάτη συναίσθημα. Η Ζωή ήταν μια πηγή συναισθημάτων!

Σου είχε δώσει κάποια συμβουλή που θα κρατάς;
Μου είχε πει: «Να είσαι αληθινή στην σκηνή χωρίς φανφάρες και στολίδια».

Η τηλεοπτική σου εμπειρία με ποιον τρόπο σε βοήθησε στο θέατρο;
Ίσως στο να έχω μια οικειότητα με την έκθεση στο κοινό. Κατά τα αλλά το θέατρο και η τηλεόραση απέχουν έτη φωτός στην οπτική τους.

Η παράσταση «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» είναι η δεύτερη παραγωγή που συμμετέχεις. Τι πιστεύεις πως είναι αυτό που κάνει τους δημιουργούς να σε εμπιστεύονται;
Αλήθεια ακόμα δεν ξέρω αλλά τους ευχαριστώ. Μαζί με το θέατρο άλλο ένα όνειρο πραγματοποιήθηκε: να συνεργαστώ με το δίδυμο Μιχάλη Ρέππα-Θανάση Παπαθανασιου! Αλήθεια μου φαίνεται ακόμα απίστευτο.

Δώσε μας μία γεύση από την παράσταση και όσα πρόκειται να δούμε…
Στην Ελλάδα του 60’ που όλα αλλάζουν οι Μακρυκωσταίοι και οι Κοντογιώργηδες κρατούν ακόμα την μεταξύ τους βεντέτα. Για την τιμή και δια ασήμαντο αφορμή. Όμως η αγάπη όλα τα νικά και αυτό είναι και το μήνυμά μας.

Βασίζεται στο πρωτότυπο κείμενο της ταινίας ή θα δούμε αλλαγές;
Ο βασικός κορμός της ιστορίας ναι. Αλλά ο Μιχάλης και ο Θανάσης έχουν διανθίσει με πολλά πρόσθετα στοιχεία το έργο. Κάπου εδώ να αναφέρω τα υπέροχα τραγούδια που υπάρχουν στην παράσταση σε στίχο και μουσική της μοναδικής Αφροδίτης Μάνου

Πως σκιαγράφησες τον ρόλο σου; Είδες την ταινία προκειμένου να τον αναλύσεις;
Η ταινία τυγχάνει να είναι από αυτές που έχω δει άπειρες φορές και την ξέρω ατάκα-ατάκα. Όμως η διασκευή των Ρέππα-Παπαθανασίου έχει δώσει μια άλλη έκφανση στο ρόλο χωρίς να απομακρύνεται από το πρωτότυπο που ερμήνευσε αριστοτεχνικά η Τζόλυ Γαρμπή.

Έχεις άγχος γι’ αυτή τη νέα δουλειά;
Νομίζω ότι η λέξη άγχος δεν περιγράφει ακριβώς το μέγεθος. Είναι τρέλα, αδημονία και χτυποκάρδι μέχρι λιποθυμίας. Που ελπίζω να αποφύγω.

Ιδανικά πως θα ήθελες να είσαι επαγγελματικά σε κάποια χρόνια από τώρα;
Ιδανικά; Με ένα μπιτσόμπαρο στην Ικαρία!