Ο Μιχάλης Συριόπουλος αναδείχτηκε ο νικητής του βραβείου «Δημήτρης Χορν»

Τη Δευτέρα 18 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε για 19η χρονιά η απονομή του βραβείου «Δημήτρης Χορν» που θεσμοθέτησε ο Σταμάτης Φασουλής και το χρηματοδοτεί ο Γιάννης Χορν. Μέλη της κριτικής επιτροπής είναι οι: Κώστας Γεωργουσόπουλος, Σταμάτης Φασουλής, Ξένια Καλογεροπούλου, Λυδία Κονιόρδου, Αντιγόνη Καράλη.

Τέσσερις ηθοποιοί κατάφεραν να ξεχωρίσουν με τις ερμηνείες και τη σκηνική τους παρουσία. Όμως ένας είναι αυτός που θα πάρει για ένα χρόνο το χρυσό σταυρό του Χορν. Οι υποψήφιοι ήταν οι: Θάνος Λέκκας, Μιχάλης Πανάδης, Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, Μιχάλης Συριόπουλος ο οποίος ήταν και αυτός που αναδείχτηκε ο μεγάλος νικητής.

Ο Μιχάλης Συριόπουλος κέρδισε το φετινό βραβείο για την ερμηνεία του στον ρόλο του Καντίντ στο «Καντίντ ή Η αισιοδοξία» του Βολταίρου, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου (Πόρτα) και για τον ρόλο του Κίμωνα στην «Πόλη» της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου (Φεστιβάλ Αθηνών/ Πειραιώς 260).

Ο ίδιος δήλωσε: «Θέλω να αφιερώσω αυτό το βραβείο σε δύο ανθρώπους που μου έμαθαν να είμαι καλοπροαίρετος και να χαμογελάω στα δύσκολα, στους γονείς μου» δήλωσε ο ηθοποιός παραλαμβάνοντας το βραβείο από τον Σταμάτη Φασουλή και πρόσθεσε: «Είναι λίγο περίεργη στιγμή για μένα. Προέρχομαι από μία πολύτεκνη οικογένεια που δεν είχε καμία σχέση με το θέατρο. Πριν από 14 χρόνια, είχα χάσει 36 κιλά για το θέατρο και τριγυρνούσα σε θεατρικές κριτικές επιτροπές με το τραγούδι του Χορν «Πες μου μια λέξη» και με απέρριπταν. Μέχρι και σε τζαζ εκτέλεση το είχα ερμηνεύσει. Απόψε βρίσκομαι εδώ σε μία άλλη πόλη, στην Αθήνα, και η μισή μου ζωή βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην πλατεία αυτού του θεάτρου: η οικογένεια μου, οι φίλοι μου, η δασκάλα μου… Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τους σκηνοθέτες μου για τους ρόλους που μου πρόσφεραν, αλλά κυρίως τον Θωμά Μοσχόπουλο γιατί μ’ έκανε να ρισκάρω και να κατέβω από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα φορτωμένος με τα πράγματα μου, τον σκύλο μου και 20 ευρώ στην τσέπη και τον Γιάννη Μόσχο γιατί μ’ έκανε να κοιτάξω από τον καθρέφτη της ψυχής μου. Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου γιατί το θέατρο είναι ομαδικό σπορ».