Σόφη Παπαδοπούλου: «Η Ελλάδα είναι πηγή ταλέντων»

Η Σόφη Παπαδοπούλου σκηνοθετεί την παράσταση «Σε μία…μέρα» για δεύτερη σεζόν στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Η ίδια γεννημένη και μεγαλωμένη στον Καναδά έχει αποκλειστική συνεργασία με το BeverlyHillsPlayhouse,που είναι από τις καλύτερες σχολές υποκριτικής στο Λος Άντζελες και διδάσκει στην αντίστοιχη σχολή στην Αθήνα. Η σκηνοθέτιδα μιλάει στο theaternow.gr για την παράσταση, για το αν υπάρχουν διαφορές στο θέατρο της Ελλάδας με του εξωτερικού αλλά και τι είναι αυτό που οδήγησε το «Σε μία…μέρα» δεύτερη σεζόν.

Πες μας δύο λόγια για την παράσταση η οποία ανέβηκε για δεύτερη σεζόν…
Είναι δύο φίλοι, άνδρες σαραντάρηδες που έχουν μία μακροχρόνια φιλία. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια όμως έχουν μία επιφανειακή επαφή, μέσω socialmediaκαι θα έλεγα πως έχουν κάποιους ανοιχτούς λογαριασμούς. Βρίσκονται λοιπόν για να μιλήσουν και εκεί γίνονται διάφορες εξομολογήσεις και ουσιαστικά τεστάρουν τη φιλία τους. Ανακαλύπτουν πόσο καλά γνωρίζουν ο ένας τον άλλο αλλά και τον εαυτό τους. Το κείμενο του Άλλεν Μπάρτον είναι εκπληκτικό.

Ποιες είναι οι διαφορές που θα δούμε σε σχέση με την πρώτη σεζόν;
Αυτό που συζητήσαμε και με τους δύο ηθοποιούς που συμμετέχουν τον Κίμων Φιορέτο και τον Φάνη Παυλόπουλο, είναι πως φέτος θέλαμε να μπούμε πιο βαθιά στους χαρακτήρες. Οπότε στην παράσταση βλέπουμε περισσότερο το ταξίδι του κάθε χαρακτήρα για να δώσουμε κάτι περισσότερο στον θεατή. Είναι όμως η ίδια ομάδα με την περσινή χρονιά, απλά φέτος δουλεύουμε πιο βαθιά τους χαρακτήρες.


Πως καταφέρατε σαν γυναίκα να προσεγγίσετε μία παράσταση που αφορά δύο άνδρες;
Το βασικό θέμα για εμένα ήταν πως τα θέματα που συζητούν τα σκέφτονται όλοι οι άνθρωποι. Μιλούν για την κρίση ηλικίας, για την αφοσίωση στον εαυτό μας. Αυτά τα θέματα αφορούν όλους μας. Η αγάπη, ο έρωτας, το πέρασμα του χρόνου, όλοι ταυτιζόμαστε με αυτά. Με βάσει αυτή τη φιλία λοιπόν μιλούν για όλα. Την πολιτική ορθότητα, την ομοφυλοφιλία. Και μέσα από τη συζήτησή τους τεστάρονται χωρίς φόβο. Είναι ειλικρινείς.

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να βγάλει η παράσταση σαν σκηνοθέτιδά της;
Είναι κάτι που πάντα σκέφτομαι για τις παραστάσεις. Αν πρέπει να είναι διασκεδαστικές ή εκπαιδευτικές. Εγώ είμαι της άποψης πως είναι ανάλογα το πως θα πάρει ο καθένας την κάθε παράσταση. Μπορεί κάποιος να πάρει ένα μήνυμα, κάποιος άλλος απλά να διασκεδάσει και κάποιος τρίτος να πάρει ένα μήνυμα που αφορά τη ζωή του εκείνη τη στιγμή. Δεν έχω σκοπό να κουνήσω το δάχτυλο και να δώσω μηνύματα.

Η σκηνοθετική πινελιά σας ποια θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι;
Ήθελα να κάνω focus στους πρωταγωνιστές, στους χαρακτήρες και να βγει ένα όσο γίνεται πιο ρεαλιστικό αποτέλεσμα σε συμπεριφορές και καταστάσεις που βιώνουμε. Και να μπορεί εύκολα να ταυτιστεί κάποιος με αυτό, να μην είναι ξένο αυτό που βλέπουμε. Είχα εξαιρετικούς ηθοποιούς, τους εμπιστεύτηκα καθώς είχα επίσης ένα καταπληκτικό κείμενο και μία εξαιρετική μετάφραση του Κίμων Φιορέτου.

Το συγκεκριμένο έργο όμως έχει ανέβει και στην Αμερική…
Ναι ανέβηκε πρώτη φορά στο Λος Άντζελες, έπειτα στη Νέα Υόρκη, Παρίσι, Κάνσας και τώρα στην Ελλάδα. Την έχω δει στο εξωτερικό και ο συγγραφέας ο Άλλεν Μπάρτον είναι φίλος και συνεργάτης μου στο BeverlyHillsPlayhouse.

Στην ελληνική διασκευή υπάρχουν διαφορές;
Η έκπληξη είναι πως οι διαφορές είναι λίγες έως και καθόλου. Οι αναφορές του έργου είναι επίκαιρες. Είναι αυτό που λέμε popculture.

Ποιες οι διαφορές στο θέατρο στην Ελλάδα με το εξωτερικό;
Δεν μπορώ να μιλήσω για τις διαφορές γιατί η κάθε χώρα έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Στην Ελλάδα έχουμε πολλούς ταλαντούχους ηθοποιούς. Είμαστε πηγή ταλέντων γιατί έχουμε απίστευτη παιδεία σαν λαός για το θέατρο. Αγαπάμε το θέατρο.

Για εσάς τι είναι το θέατρο;
Ασχολούμαι από τα 10 με το θέατρο όταν ξεκίνησα την εκπαίδευσή μου. Το γνωρίζω από μικρή. Λατρεύω το κομμάτι της δημιουργίας. Είναι μία πρόκληση. Και το να συντονίσεις όλα αυτά που συνθέτουν μία παράσταση είναι μεγάλη χαρά. Πάντα ψάχνω πηγές εμπνεύσεις για εμένα. Το αγαπώ, το θέλω και έχω επενδύσει στο θέατρο.

Ήταν εσωτερική ανάγκη να ασχοληθείτε με τη σκηνοθεσία και τη δημιουργία;
Μπορεί και να ήταν. Πιστεύω πως όλα έχουν τον χρόνο τους. Ίσως αυτή η στιγμή να ήταν το σωστό timing για εμένα και το απολαμβάνω γιατί το ήθελα πολύ. Δεν είμαι αρνητική σε αυτό και με ενδιαφέρει το παρακάτω.

Μπορεί το «Σε μία… μέρα» να πάει και τρίτη σεζόν;
Θα ήθελα να πάει και να το δει περισσότερος κόσμος.

Τι κατά τη γνώμη σας κάνει επιτυχημένη μία παράσταση;
Είναι συνδυασμός πολλών πραγμάτων.

Το «Σε μία… μέρα» γιατί πιστεύετε πως πήγε καλά;
Το κείμενο είναι έξυπνο και γρήγορο. Οι ιστορίες είναι αληθινές, έχουν ρυθμό. Η ομάδα απαρτίζεται από επαγγελματίες και το αγάπησαν όλοι και η σωστή ομάδα βοηθάει πολύ για να εξελιχθεί μία παράσταση. Ήμουν και είμαι πολύ τυχερή!