Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, Λευτέρης Γιοβανίδης, και οι συνεργάτες του έχουν ετοιμάσει ένα πλούσιο πρόγραμμα για την καλλιτεχνική περίοδο 2021-2022. Έτσι, από τις 15 Οκτωβρίου, ξεκινούν να το παρουσιάζουν με παραστάσεις στην Κεντρική Σκηνή, καθώς επίσης και στο νέο τους απόκτημα, τη Σκηνή Ωμέγα.

«Το μινόρε» των Βαγγέλη Γκούφα – Φώτη Μεσθεναίο
Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς
20/10/21 – 16/1/22

Ένας νεαρός με μόνη περιουσία ένα «ζητιανόξυλο», το μπουζούκι του, φτάνει φυγάς από τη Σύρο στον Πειραιά. Ο ρεμπέτης ξάδερφός του και η κομπανία του τον υποδέχονται. Μια δυναμική Σμυρνιά κι ο τεκές της τον αγκαλιάζουν. Η θρυλική τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ μεταφέρεται στη σκηνή του ΔΘΠ. Ένα μουσικοθεατρικό οδοιπορικό μέσα στα σκοτάδια και τους καπνούς του Πειραιά του ‘30, για τους ρεμπέτες, τους ανυπότακτους, τους ανθρώπους του περιθωρίου, που λυτρώθηκαν μέσα από τη μουσική τους και την έφεραν από «την υπόγεια την ταβέρνα» στα σαλόνια, στις καρδιές μας, στα χείλια μας.

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Άρης Αντωνόπουλος, Γιάννης Εγγλέζος, Κώστας Κοράκης, Χριστίνα Μαξούρη, Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Αντώνης Ξηντάρης, Θοδωρής Ξηντάρης, Κυριάκος Σαλής, Σταύρος Σβήγκος, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Όλγα Σκιαδαρέση, Μαρία Τσιμά.

«Αμαντέους» του Πήτερ Σάφερ
Σκηνοθεσία: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος
(2/2 – 17/4/22)

Υπάρχει, λένε, μια αιώνια μάχη του καλού με το κακό, του φωτός με το σκοτάδι, του θεού με τον διάβολο. Κοιτάζοντας λίγο πιο βαθειά, μια είναι η μάχη, αυτή του εαυτού με τον εαυτό. Το 1979 ο Πήτερ Σάφερ, χρησιμοποιώντας έναν μύθο, που διέρρευσε στην Ευρώπη στα μέσα του 19ου αιώνα, για τη δολοφονία του Μότσαρτ από τον σύγχρονό του συνθέτη Αντόνιο Σαλιέρι, δημιούργησε ένα από τα διασημότερα και σημαντικότερα θεατρικά έργα της σύγχρονης δραματουργίας. Το Αμαντέους ανεβαίνει στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά με τη μουσική του Μότσαρτ να ερμηνεύεται ζωντανά επί σκηνής για πρώτη φορά, από ένα κουιντέτο εγχόρδων, σε πρωτότυπες μεταγραφές των έργων του συνθέτη.

Παίζουν: Βαγγέλης Δαούσης, Γιάννης Κότσιφας, Μαίρη Μηνά, Γιάννης Νιάρος, Βασίλης Ντάρμας, Γιώργος Τζαβάρας, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Γιώργος Τζαβάρας, Νίκος Ψαρράς

«Ματωμένα Χώματα» της Διδώς Σωτηρίου
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης
(27/4 – 5/6/22)

Το μυθιστόρημα της Διδώς Σωτηρίου «Ματωμένα Χώματα «αποτελεί μια πολύ σημαντική στιγμή για την ελληνική λογοτεχνία αλλά και μια σπουδαία κληρονομιά, καθώς αναφέρεται στη ζωή των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και στη Μικρασιατική Καταστροφή. Στιγμές αδικίας, προδοσίας, εκμετάλλευσης και στυγνής βαρβαρότητας περνούν καταιγιστικά στο ανάγνωσμα, καθώς και στιγμές βαθιάς φιλίας, κατανόησης και αγάπης. Μια παράσταση για τον άνθρωπο σε οριακές καταστάσεις, όταν ζει πλάι στο θάνατο με τη θέα του αίματος στο χώμα. «Θηρίο είν’ ο άνθρωπός» λέει η συγγραφέας μέσα από τον ήρωα της καθώς αναρωτιέται για τα άκρα της ανθρώπινης φύσης: ένα θέμα διαχρονικό και δυστυχώς παγκοσμίως επίκαιρο.

ΣΚΗΝΗ ΩΜΕΓΑ
Το Δημοτικό θέατρο Πειραιά δημιουργεί μια νέα σκηνή, τη Σκηνή Ωμέγα, στην καρδιά του ιστορικού θεατρικού οικοδομήματος. Η είσοδος στην σκηνή θα γίνεται από την πλαϊνή πλευρά του θεάτρου, επί της Αγίου Κωνσταντίνου. Tη φετινή σεζόν, άξονας των έργων που παρουσιάζει είναι η ελληνική δραματουργία.

«Λουκής Λάρας» του Δημήτριου Βικέλα
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης
(15/10 – 28/11/21)

Μια προσωπική εξομολόγηση του ίδιου του ήρωα – που σύμφωνα με το συγγραφέα πρόκειται για πραγματικό πρόσωπο -αποκαλύπτει στο σύγχρονο θεατή τις λιγότερο ένδοξες και λαμπερές πτυχές της περιόδου του 1821,συστήνοντας του τα πρόσωπα που η Ιστορία παραμερίζει: τους αντί-ήρωες. Η διαχρονικότητα του αντί – ήρωα είναι αυτή που καθιστά το έργο πιο επίκαιρο από ποτέ. Τι έχει να μοιραστεί ο «μέσος άνθρωπος» της Επανάστασης; Ένας άνδρας καθημερινός, απλός, σαν τους περισσότερους από εμάς: ταυτόχρονα δειλός και θαρραλέος, δυνατός και ασθενικός, μεγαλόψυχος και εγωιστής, φοβισμένος και επιζών, φιλόδοξος και άδοξος.

Ερμηνεύει ο Μανώλης Μαυροματάκης

«Lamington» του Βαγγέλη Δουκουτσέλη
Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη
(10/12 – 23/1/22)

Μια τρυφερή ιστορία στην Αθήνα του σήμερα, που φέρνει κοντά ένα κορίτσι από τη Ρουμανία, που έχει μεταναστεύσει με τους γονείς της στην Ελλάδα, και ένα αγόρι από την Ελλάδα, που οι γονείς του έχουν μεταναστεύσει στην Αυστραλία. Τα δύο αυτά «φωτεινά» πλάσματα, ο «Φώτης» και η «Λουμνίτσα» (Φωτεινή στα ρουμάνικα) μοιράζονται το ίδιο «σκοτάδι» καθώς γνωρίζουν καλά τι σημαίνει να νιώθεις μόνος, ξένος και διαφορετικός. Μοιράζονται επίσης τα ίδια όνειρα, καθώς γνωρίζουν καλά πόσο αναγκαίο είναι το όνειρο για να αντέξει κανείς τη ζωή. Η μοίρα θα τους «δέσει» για πάντα με έναν γλυκό και παράξενο τρόπο. Το Lamington του Βαγγέλη Δουκουτσέλη ξεχώρισε στο διαδικτυακό σεμινάριο Θεατρικής Γραφής του ΔΘΠ στο πλαίσιο των δράσεων Μόνοι μαζί.

Παίζουν: Κατερίνα Λυπηρίδου, Δημήτρης Πασσάς

«Amalia melancholia, η βασίλισσα των φοινίκων» της Ζωή Χατζηαντωνίου
Σκηνοθεσία: Ζωή Χατζηαντωνίου
(29/12/21 – 20/3/22)

Η γέννηση ενός απογόνου και η παλιγγενεσία ενός έθνους. Η γονιμότητα ως καθήκον απέναντι σε έναν λαό και η στειρότητα ως σύμβολο απόλυτης αποτυχίας. Πόσα φυτά να φυτέψει κανείς για να καλοπιάσει το σύμπαν και να τον λυπηθεί; Η γυναίκα ως αξιοθέατο, ως πεδίο πειραματισμού, ως freak, ως αφύσικο ον που αδυνατεί να αναπαράξει το είδος της και να διεκπεραιώσει την ύψιστη αποστολή της. Αν ήταν φυτό, σίγουρα θα της έδιναν το όνομα Amalia melancholia. “Ελπίζω κάποτε η ιστορία να μου δώσει τον τίτλο της βασίλισσας των φοινίκων” γράφει η Αμαλία, όταν είχε αρχίσει να κουράζεται από τις προσπάθειες, τους πειραματισμούς και τις θεραπείες στην οποία την υπέβαλαν γιατροί, επιστημονικοί σύμβουλοι, σκιντζήδες και ιατροσοφιστές. Από το όραμα, την επιμονή και κυρίως την αγάπη, γεννήθηκε τελικά ένα παιδί, ένας Κήπος. Οι φοίνικες του είδους Washingtonia filifera, που έφερε στην Ελλάδα για τον Κήπο, τον σημερινό Εθνικό, ήταν οι αγαπημένοι της. Της θύμιζαν αρχαιοελληνικούς κίονες. Η Washingtonia είναι το μόνο είδος φοίνικα που δεν προσβάλλεται από ασθένεια. Πεθαίνει από γεράματα, όταν συμπληρώσει τα 200 χρόνια ζωής.

Παίζουν: Έμιλυ Κολιανδρή κ.α.

«Αριστερόχειρες» της Νεφέλης Μαϊστράλη
(1/4 – 22/5/22)

Ένας Κοινοτάρχης που κρατάει βίτσα και μιλάει με «νι» και «λι», μια απροσάρμοστη Τρόφιμος που της αρέσει να τρέχει, μια Βασίλισσα με γούνα και υπαρξιακές αγωνίες, ένας Χωροφύλακας που σιχαίνεται το κρύο και σέρνει τα πόδια του, ένας Καθηγητής που λατρεύει τα τσιτάτα, ένας Αριστερόχειρας υποψήφιος στη Σχολή Αξιωματικών που δεν λέει το «ρ», ο Ντιμίτρι ή Δημήτρης, ένας ερωτευμένος Πολυτεχνίτης που πήγε από την Κόνιτσα στην Τασκένδη, συνομιλούν και διεκδικούν τη θέση τους στην Ιστορία. Το έργο αντλεί την έμπνευσή του από τις «Παιδοπόλεις», τα αμφιλεγόμενα ιδρύματα που ίδρυσε η Βασίλισσα Φρειδερίκη κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου πολέμου καθώς και από ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη ελληνική πολιτική πραγματικότητα.

Παίζουν: Σταύρος Γιαννουλάδης, Ελένη Κουτσιούμπα, Χάρης Κρεμμύδας, Νεφέλη Μαϊστράλη, Πάνος Τοψίδης

Επίσης, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά φιλοξενούνται οι παρακάτω παραστάσεις: «Έγκλημα και Τιμωρία», σε σκηνοθεσία Όλιας Λαζαρίδου, η «Βαβυλωνία», σε σκηνοθεσία Γιώργου Χουλιάρα, «Το θαλασσοπούλι, η αχιβάδα και το ψάρι», από το Εθνικό θέατρο Κίνας κ.ά.