Τα Αθηναϊκά Θέατρα δεν φοβούνται να ρισκάρουν αλλά τολμούν και ποντάρουν. Μαζί με τον ταλαντούχο σκηνοθέτη Γιώργο Νανούρη, που κάθε χρόνο ανεβάζει τον πήχη όλο και πιο ψηλά, παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα την «Κουζίνα» με ένα εντεκαμελή θίασο νέων –πρωτοεμφανιζόμενων και ταλαντούχων, όπως θα διαπιστώσετε, ηθοποιών.

Η «Κουζίνα» του Σερ Άρνολντ Γουέσκερ γράφτηκε πριν από 60 χρόνια, αλλά τα θέματά που θίγονται αφορούν και την Ελλάδα του 2018. Η εκμετάλλευση στον εργασιακό χώρο, η καταπίεση, ο κοινωνικός ρατσισμός, οι μετανάστες, η αγάπη και τα όνειρα που τείνουν να εκλείψουν απ’ τη ζωή μας. Μπορεί όλη η δράση να πραγματοποιείται μέσα στην κουζίνα ενός εστιατορίου, που λειτουργεί παραβολικά και δεν είναι τίποτα άλλο από μια μικρογραφία της κοινωνίας μας, αλλά πολλοί θα βρείτε στοιχεία που αντιπροσωπεύουν εσάς ή τη δουλειά σας – ακόμα και αν δεν είναι σε μια κουζίνα. Όπως είναι και το μότο της παράστασης: «Ναι, η ΚΟΥΖΙΝΑ» είμαστε όλοι μας».

Από τη στιγμή που οι 11 ηθοποιοί ανεβαίνουν τη σκηνή δείχνουν αμέσως την ενέργεια, το δυναμισμό και το πάθος που τους διακατέχει. Οι θεατές μένουν προσηλωμένοι, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που ακολουθούν τους ρυθμούς των ηθοποιών. Το ταλέντο είναι διάχυτο, εντός κι εκτός θεάτρου αφού η παράσταση είναι… talk of the town! Πριν από λίγες ημέρες, λοιπόν, πήγαμε στο Θέατρο Αποθήκη. Εκεί, μας περίμεναν και οι 11 ηθοποιοί: Μαρία Αθητάκη, Μοσχούλα Ατσιδαύτη, Παναγιώτης Γαβρέλας, Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Απόστολος Καμιτσάκης, Φίλιους – Μιχαήλ Κανάκης, Χρήστος Καρνάκης, Τάσος Κορκός, Γρηγορία Μεθενίτη, Μάριος Ράμμος, Σταύρος Τσουμάνης, οι οποίοι είχαν καταφτάσει από νωρίς στο θέατρο για να ετοιμάσουν τη… κουζίνα τους και να κάνουν το καθιερωμένο ζέσταμα.

Μαρία Αθητάκη

Μαρία Αθητάκη
«Είναι μεγάλη τύχη με το που τελειώνεις τη Δραματική Σχολή να βρίσκεις δουλειά, η οποία να σχετίζεται με την υποκριτική, σ’ αυτό το θέατρο και με έναν σκηνοθέτη όπως είναι ο Γιώργος Νανούρης. Η Μαρία, που υποδύομαι, στην αρχή είναι χαρούμενη αλλά δεν θέλει να μείνει εδώ για πάντα. Θέλει να ανοίξει τα φτερά της και να γίνει χορεύτρια.
Πιστεύω ότι όλοι βαθιά μέσα μας, είτε έχουν όνειρα είτε όχι, ξέρουν μέσα τους ότι δύσκολα να ξεμπερδέψουν από τη «Κουζίνα». Είναι σαν μια ονειροπαγίδα».
«Η αλήθεια είναι ότι έχω βρεθεί σε ανάλογη θέση. Μόνη μου παγίδευα τον εαυτό μου, γιατί φοβόμουν. Αποφάσισα στα 23 μου να ανέβω στην Αθήνα από την Κρήτη και αφού απέρριψα ήδη δύο άλλα πράγματα: τη σχολή που είχα περάσει μέσω των Πανελληνίων -λογιστική που δεν μου άρεσε και είναι ο πατέρας μου- και έπειτα το βιβλιοπωλείο της μητέρας μου. Όσο κι αν το προσπάθησα, μου βγήκε το καλλιτεχνικό. Δεν μπορούσα να το καταπιέζω άλλο».

Μοσχούλα Ατσιδαύτη

Μοσχούλα Ατσιδαύτη
«Είμαι χαρούμενη που βρίσκομαι σ’ αυτή την παράσταση και πάει τόσο καλά. Κάθε φορά που φτάνει η μέρα για την παράσταση, νιώθω μόνο χαρά! Το μυστικό της επιτυχίας είναι πρώτα από όλα το όνομα του Γιώργου Νανούρη, που έχει κάνει υπέροχες δουλειές και, νομίζω, ότι ιντριγκάρει το κοινό να δει 11 νέους ανθρώπους σ’ ένα κεντρικό θέατρο, όπως είναι το Αποθήκη, με αυτόν τον σημαντικό σκηνοθέτη που, μαζί με τα Αθηναϊκά Θέατρα, μας εμπιστεύτηκαν!»
«Η παράσταση θίγει διάφορα θέματα. Αυτό με τους μετανάστες, όμως, με πονάει πιο πολύ και με στεναχωρεί. Είναι λίγο περίεργο γιατί στην παράσταση είμαι η ηρωίδα που ασκώ… bullying σ’ έναν μετανάστη. Από εκεί και πέρα, θεωρώ ότι το κεντρικό μήνυμα είναι: «Κάθε άνθρωπος ζορίζεται, αλλά είναι μέχρι να του κάνει κάτι κλικ, να κάνει το βήμα και ν’ αλλάξει τη ζωή του!»
«Μπροστά σου έχεις έναν άνθρωπο που, πριν από 4 χρόνια, του έκανε το κλικ και άλλαξε τη ζωή του. Ήμουν στο νησί, είχα τελειώσει το Πανεπιστήμιο και τα μεταπτυχιακά, εργαζόμουν ως καθηγήτρια και, παράλληλα, ασχολούμουν ερασιτεχνικά με την υποκριτική. Έφτασε όμως μια μέρα που τα άφησα όλα και είπα: «Θα ασχοληθώ με την υποκριτική. Αυτό με κάνει ευτυχισμένη». Έτσι, πήρα τη βαλίτσα μου και ήρθα Αθήνα»

Παναγιώτης Γαβρέλας

Παναγιώτης Γαβρέλας
«»Κουζίνα» είναι η εξάλειψη όλων των ονείρων. Είναι η δουλειά που κάνεις αναγκαστικά, είτε σου αρέσει είτε όχι. Δεν είναι μόνο το θέμα της δουλειάς αλλά και της ποιότητας των σχέσεων που υπάρχουν σ’ αυτή. Έχω δουλέψει σε μαγαζιά και έχω περάσει δύσκολα, γιατί δεν υπήρχε καλό κλίμα. Ναι, αυτό που βλέπετε στη θεατρική «Κουζίνα» συμβαίνει και στην πραγματικότητα, ίσως και χειρότερα!
Όλα τα θέματα που θίγει η παράσταση με έχουν απασχολήσει πολύ, όπως το μεταναστευτικό και το ομοφοβικό. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχουν ακόμα. Ωστόσο, προσωπικά, με απασχολεί πόσο μπορεί να επηρεάσει η δουλειά σου, λόγω χρόνου, τις προσωπικές σου σχέσεις».
«Ο Παναγιώτης της «Κουζίνας» κρατάει μια απόσταση από τη φασαρία που γίνεται. Θέλει να κάνει μόνο τη δουλειά του, δεν τον απασχολεί τίποτα άλλο. Σ’ αυτό, νομίζω, ταιριάζουμε. Πολλές φορές επιλέγω να είμαι αποστασιοποιημένος.
Σε κάποιες σχέσεις, σίγουρα, υπάρχει ανταγωνισμός. Πηγάζουν ανασφάλειες, γιατί έτσι μας έχει μάθει η κοινωνία, ότι μόνο ο πρώτος καταφέρνει κάτι. Είναι σαν πρωταθλητισμός».

Κωνσταντίνος Γιουρνάς

Κωνσταντίνος Γιουρνάς
«Έχω βρεθεί σε μια παρόμοια φάση με την «Κουζίνα» που παρουσιάζουμε στο Θέατρο. Έχω φύγει από αυτή τη δουλειά, περίπου, έξι χρόνια και συνεχίζω να βλέπω εφιάλτες. Σ’ αυτού του είδους τις δουλειές, μπαίνεις σε μια κατάσταση τρομερής έντασης αλλά και άγχους. Ενώ η διαδικασία είναι απλά να πας το προϊόν, τα συναισθήματά που σου δημιουργούνται είναι τεράστια.
Οποιοδήποτε επάγγελμα έχει άγχος απόδοσης σε κάνει να αισθάνεσαι κουρέλι. Τουλάχιστον εγώ, επειδή δεν μου άρεσε αυτό που έκανα, συνειδητοποιούσα ότι ένιωθα κενός».
«Μέσα από την παράσταση μιλάω για τις σεξουαλικές προτιμήσεις των ανθρώπων αλλά και για το δικαίωμα του καθενός να επιλέγει όποια ζωή θέλει. Στέκομαι στην ανοχή της  κοινωνίας και, τελικά, όλο αυτό το πράγμα, καταλήγει ότι υπάρχει μίσος μεταξύ μας. Αυτό πηγάζει από το γεγονός ότι υπάρχει πολύς κόσμος που δεν είναι ικανοποιημένος με ό,τι  έχει επιλέξει να κάνει και «γεννιέται» η ζήλια».

Απόστολος Καμιτσάκης

Απόστολος Καμιτσάκης
«Σίγουρα συναντιέμαι με τον Αποστόλη της «Κουζίνας». Ο κάθε άνθρωπος έχει ορισμένες  ποιότητες, που είναι πιο οικείες.
Αυτό που με έχει απασχολήσει έντονα είναι το θέμα της δουλειάς. Δούλευα 14 χρόνια στην εστίαση και σε bar. Είναι, σχεδόν, όλη μου η ζωή. Όμως, οι εμπειρίες μου βοήθησαν στο να είναι πιο εύκολη η προσαρμογή μου στην «Κουζίνα». Είχα πιο πολλές εικόνες στο μυαλό μου, δηλαδή να φέρω τα βιώματά μου επί σκηνής».
«Πλέον, τα μαγαζιά της εστίασης είναι η σημερινή οικοδομή. Οι νέοι βγαίνουν και δουλεύουν σε ότι έχει σχέση με την εστίαση. Προσπάθησε να δεις τι βιώνει ένας νέος… Είναι πιο εύκολα προσβάσιμη η εστίαση, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι μπορείς να ανταπεξέλθεις στις όποιες απαιτήσεις».

Φίλιους – Μιχαήλ Κανάκης

Φίλιους – Μιχαήλ Κανάκης
«Έζησα 16 χρόνια στο Λονδίνο αλλά είχα κουραστεί πολύ. Ενώ η δουλειά πήγαινε σούπερ, ένιωσα την ανάγκη ότι έπρεπε να φύγω, να ξεκουραστώ. Κάπως έτσι, ήρθα στην Αθήνα κι ήμουν αποφασισμένος ότι δεν θα ασχοληθώ ξανά με την υποκριτική, μέχρι που μου είπαν γι’ αυτή την παράσταση. Έκανα ακρόαση και είπα: «Αφού μου αρέσει, γιατί να μην δοκιμάσω ξανά;
Μ’ έχει απασχολήσει ο ρατσισμός, που ενώ υπάρχει και στο Λονδίνο, στην Ελλάδα είναι πιο έντονος. Ακόμα ένα θέμα που μ’ απασχολεί είναι τα ίσα δικαιώματα των ανθρώπων. Δεν είμαι ομοφυλόφιλος, αλλά έχω πολλούς φίλους και τους έχω δει να τρώνε ξύλο, να τους μιλούν άσχημα ή να έχουν θέματα με τις οικογένειες τους γιατί δεν μπορούν να αποδεχτούν τις επιλογές των παιδιών τους. Μέσα από αυτή τη παράσταση, μπορείς οποιοσδήποτε να δει στοιχεία του χαρακτήρα του και να ψαχτεί μέσα του».

Χρήστος Καρνάκης

Χρήστος Καρνάκης
«Όταν έρχομαι στην «Κουζίνα» κυριαρχούν τα συναισθήματα που αναπτύσσονται σε σχέση μ’ αυτό το άγχος του θα ανέβεις στη σκηνή και πρέπει να γίνουν κάποια πράγματα. Μπορεί να ‘ναι ενθουσιώδη κι ευχάριστα ή να σε πάρει από κάτω, κάτι που προσπαθείς να το αποφύγεις. Πρόκειται για ένα έργο που αφορά και το θέμα της δουλειάς στην κουζίνα αλλά μπορεί να έχει σχέση και με άλλη δουλειά. Απλά η κουζίνα απαιτεί ταχύτητα, ακρίβεια και καλό αποτέλεσμα.
Ένα από τα θέματα που μ’ απασχολούν στην πραγματική ζωή είναι η απειλή ότι κάποιος θα απολυθεί. Μπορεί στο ένα δευτερόλεπτο να είσαι απολύτως απαραίτητος και στο αμέσως επόμενο… έτοιμος για αντικατάσταση».
«Όλα είναι δουλειά. Προσωπικά στη ζωή μου ότι έχω αγαπήσει πάρα πολύ είναι πράγματα που έχω ασχοληθεί και έχω δουλέψει πάνω σ’ αυτά. Το πρόβλημα στη δουλειά είναι όταν απειλούν εσένα ή την όποια ελευθερία».

Τάσος Κορκός

Τάσος Κορκός
«Η «Κουζίνα» είναι από τα ομορφότερα πράγματα που μου έχουν συμβεί θεατρικά. Ένιωθα πλήρης με τον Γιώργο Νανούρη και τα παιδιά που είμαστε μαζί. Μέσα από δουλειά τεσσάρων μηνών, μπορώ να σου πω δεν κουράστηκα ψυχικά στο ελάχιστο. Ήμασταν, πραγματικά, μια ωραία παρέα. Ξυπνάω και κοιμάμαι με την σκέψη της «Κουζίνας». Αδημονώ να έρθει η επόμενη παράσταση και κατά τη διάρκεια αυτής, προσπαθώ να ζω την κάθε στιγμή».
«Τα θέματα που θίγονται είναι σύγχρονα. Εμένα αυτό που μ’ απασχολεί, στην Ελλάδα του σήμερα, είναι ο χρόνος που έχεις για την προσωπική σου ζωή, όταν ο περισσότερος «ανήκει» στη δουλειά, προκειμένου να επιβιώσεις. Βέβαια, εξαρτάται από την ανάγκη που έχεις. Κάθε δουλειά που βρίσκεις, γραπώνεσαι από πάνω της. Νομίζεις ότι αυτή η δουλειά είναι η αρχή και το τέλος των πάντων. Αυτό κάπου σε κλειδώνει».

Γρηγορία Μεθενίτη

Γρηγορία Μεθενίτη
«Όταν έρχομαι στην «Κουζίνα» επικρατεί ο ίδιος πανικός. Μπορεί να έχει περάσει καιρός από τότε που ανέβηκε η παράσταση, αλλά έχει ακόμα πολύ ψάξιμο. Δεν σου κρύβω, δεν θέλω να ξέρω ούτε εγώ ποια ακριβώς είναι η Γρηγορία της «Κουζίνας». Κάθε μέρα είναι διαφορετική.
Δεν μπορώ να παίξω κάτι διαφορετικό από μια ποιότητα που θα μπορούσα να ‘μαι πάνω στη σκηνή. Έχω υπάρξει στη δουλειά, οπότε έχω την αίσθηση. Το καλοκαίρι έτυχε να δουλεύω ως σερβιτόρα και, παράλληλα, να κάνουμε πρόβες για την παράσταση».
«Σίγουρα θίγονται πολλά θέματα. Σαν θεατής παρατηρείς ότι υπάρχουν πολλά πράγματα. Μία ατάκα που ταυτίζομαι είναι με κάτι που λέει ο Μάριος: «Ποιο είναι το όνειρο σου; Ο ύπνος. Άλλοι κοιμούνται και ονειρεύονται, εγώ ονειρεύομαι ότι κοιμάμαι. Πόσες στιγμές της ζωής σου έχεις βρεθεί που τρέχεις, τρέχεις και κόβεις χρόνο από τον ύπνο σου για να προλάβεις;».

Μάριος Ράμμος

Μάριος Ράμμος
«Τη «Κουζίνα» τη βλέπω σαν μια κατάσταση, που μπαίνω αβίαστα και χωρίς κανένα εμπόδιο. Όλες οι κανονικότητες έχουν απαλύνει. Νιώθω μια ελευθερία καλλιτεχνικού είδους.
Η «Κουζίνα» είναι μια παράλληλη πραγματικότητα, που τη γνωρίζω φανταστικά γιατί δεν έχω δουλέψει σε ρεαλιστικές συνθήκες. Για μένα είναι ένα επαγγελματικό περιβάλλον που μπορώ να το κάνω αντιστοιχία με οποιοδήποτε άλλο έχει διαπλοκή, ίντριγκες, εντάσεις. Εδώ ο ένας θέλει να υπερβεί τον άλλον και αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι δεν υπάρχει μια αρχή ή μια κοινή γραμμή».
«Ο ρόλος που κάνω είναι ο πιο αποστασιοποιημένος. Στην πραγματικότητα, βέβαια, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να καθίσει μόνος του και να μην κάνει κάτι. Ασχολούμαστε με πολλά πράγματα, είμαστε συνέχεια πίσω από μια οθόνη κι ασχολούμαστε όλοι με όλους. Δεν μπορεί να κάτσει μισή ώρα και να κοιτάζει το ταβάνι χωρίς να σκέφτεται τίποτα. Αποφεύγουμε να το κάνουμε αυτό. Νιώθουμε ενοχές. Εδώ, η «Κουζίνα» υπερβαίνει τη ζωή».

Σταύρος Τσουμάνης

Σταύρος Τσουμάνης
«Ο ρόλος που κάνω δεν έχει καμία σχέση με εμένα. Είναι κόντρα σε εμένα, ωστόσο όλος ο θυμός που κατάπινα όσο εργαζόμουν στο σέρβις μου βγαίνει επί σκηνής. Ένα θέμα που με απασχολεί είναι ότι είμαστε όλοι εν δυνάμει ρατσιστές. Απλά, στον ρόλο μου, είναι πιο… ξεκάθαρο».
«Σίγουρα, δεν είναι εύκολο για έναν νέο να κυνηγάει τα όνειρα του. Δεν ξέρουμε αν αύριο θα έχουμε δουλειά. Πρόσφατα, μάλιστα, συζητούσα με έναν φίλο μου για το τι έκαναν οι πατεράδες μας, στην ηλικία μας. Είχαν κάνει οικογένειες, είχαν χτίσει τα σπίτια τους, είχαν πάρει τα αμάξια τους. Τώρα, πολλές φορές, τζογάρουν και οι δικοί μου (γέλια)».
«Ντρέπομαι να διεκδικήσω τα πράγματά που, όντως, δικαιούμαι. Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν ενός έτους και οι δύο είναι τα δύο άκρα σαν άνθρωποι. Για παράδειγμα, ο πατέρας μου δεν θα διεκδικούσε αυτά που ήθελε, εν αντιθέσει με τη μητέρα μου. Εγώ από τότε ήμουν και είμαι σε ένα μεταίχμιο. Πλέον, προσπαθώ να διεκδικήσω κάποια πράγματα παραπάνω».

Ημέρες – ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη: 20:00
Πέμπτη, Παρασκευή: 21:00
Σάββατο: 18:00 & 21:00
Κυριακή: 20:00

Εισιτήρια από 15 ευρώ, www.ticket365.gr