Θανάσης Τσαλταμπάσης: «Για μένα το θέατρο είναι μία ιδεολογία και όχι μία δουλειά»

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, ενώ από μικρή ηλικία άρχισε να παίρνει μέρος σε θεατρικές ομάδες της γειτονιάς του. Εκείνος το έβλεπε σαν παιχνίδι αλλά μέσα στο μυαλό του τριγυρνούσε σαν σκέψη, μέχρι που αυτή οριστικοποιήθηκε στα 20 του χρόνια. Ο λόγος για τον Θανάση Τσαλταμπάση, ο οποίος από το 2006 ασχολείται επαγγελματικά πια με την υποκριτική και σε χρόνο – ρεκόρ κατάφερε να αγαπηθεί από ανθρώπους όλων των ηλικιών. Ο ίδιος παραμένει προσηλωμένος στους στόχους του και πατά γερά στα πόδια του. Με τον Θανάση βρεθήκαμε νωρίς το απόγευμα, της περασμένης Κυριακής, σε μία καφετέρια δίπλα από το Θέατρο Κιβωτός, στο οποίο παρουσιάζεται με μεγάλη επιτυχία «Η συμμορία των πέντε» και μιλήσαμε για όλα…

Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι στην υποκριτική…
«Έτυχε να γίνονται κάποιες πρόβες στη γειτονιά μου, σε μία βιβλιοθήκη, και επειδή εγώ ήδη πήγαινα στο θέατρο με τους γονείς μου μου άρεσε. Κάπως έτσι έμπλεξα και το ένα έφερε το άλλο. Όμως, ως παιδί, δεν ήταν μία συνειδητή επιλογή ούτε ήξερα ότι αυτό θα κάνω στο μέλλον. Το έβλεπα σαν ένα ωραίο οργανωμένο παιχνίδι. Έκτοτε, άρχισε να μ’ απασχολεί αυτή η σκέψη, ακόμα και την περίοδο που σπούδαζα μηχανολόγος/ μηχανικός στην Κοζάνη. Κι εκεί, όμως, άρχισα να συμμετέχω σε μια ερασιτεχνική ομάδα, οπότε και όλα πήραν το δρόμο τους. Στα 20 μου χρόνια κατάλαβα ότι θέλω να ασχοληθώ με την υποκριτική και δεν ήταν τυχαία μία αγάπη που έλεγα πάντα στο μυαλό μου ότι είναι. Σίγουρα, η συμμετοχή μου στη «Μελωδία της Ευτυχίας» ήταν ένα λιθαράκι.

Οι συμβουλές της Αλίκης Βουγιουκλάκη
«Ξαφνικά βρέθηκα με μία γυναίκα που την είχα στο μυαλό μου ως μύθο και ανέβηκα στη σκηνή με υπέροχους ανθρώπους. Όλο αυτό ήταν κάτι παραπάνω από μαγικό για εμένα. Δεν θυμάμαι να μας έδινε συμβουλές αλλά πιο πολύ μας εμψύχωνε ή μας έφτιαχνε το κέφι για τη κάθε παράσταση της μέρας. Παρόλα αυτά, από μόνος μου δημιούργησα τις συμβουλές βλέποντας την και μεγαλώνοντας φίλτραρα αυτά που είχα δει τότε κι έτσι κατάλαβα διάφορα πράγματα όσον αφορά τον επαγγελματισμό ενός ηθοποιού. Ερήμην της με συμβούλευε».

Οι καλές και οι κακές στιγμές στο θέατρο
«Σε κάθε δουλειά παίρνω κάτι πολύ ωραίο για τον εαυτό μου. Ακόμα και όταν τα εισιτήρια μπορεί να είναι λιγότερα ή να υπάρχουν προβλήματα και η παραγωγή να μην μπορεί να ανταπεξέλθει, όπως μπορεί να λειτουργήσει σε μια επιτυχία. Σαν καλλιτέχνη και ηθοποιό πάνω στη σκηνή με γεμίζει το ίδιο. Φυσικά, χαίρομαι όταν στην πλατεία υπάρχει πιο πολύς κόσμος και αισθάνεσαι αυτό το αλισβερίσι. Μέχρι τώρα δεν έχω νιώσει να περνάω άσχημα αλλά λιγότερο καλά, ναι. Ίσως τύχαινε να συνεργάζομαι με κάποιους ηθοποιούς, με τους οποίους δεν βλέπαμε με τον ίδιο τρόπο το θέατρο κι αυτό με στενοχωρούσε. Προσωπικά θέλω να δίνω το 200% επί σκηνής. Θυμάμαι στην πρώτη μου δουλειά, που ένας ηθοποιός βρισκόταν 30 χρόνια στο θέατρο και εγώ ήμουν στο πρώτο, παρατήρησα κάτι και το είπα φάτσα φόρα σε όλο τον θίασο. Είμαι ευγενικός αλλά υπάρχουν και κάποια αγκάθια που αν με τσιμπήσουν το δηλώνω».

Η στάση των media
«Οι άνθρωποι εισπράττουν το σεβασμό και οι περισσότεροι μου το ανταποδίδουν. Από την άλλη και τα media είναι κάτι απρόσωπο, παρότι αποτελείται από πρόσωπα, οπότε δεν θα μ’ ενδιέφερε και τόσο. Εκτός κι αν μ’ επηρέαζε στη δουλειά μου. Για παράδειγμα, όταν εγώ δουλεύω σκληρά και γίνεται μία αδικία η οποία θα βγει προς τα έξω -γιατί τα media είναι ισχυρά προς τον κόσμο- ή κάτι άλλο από αυτό που είμαι και επηρέαζε τη δουλειά μου, τότε θα γινόμουν έξαλλος. Προς το παρόν δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Όσον αφορά τις κριτικές, τις διαβάζω χωρίς να έχω εμμονές. Είμαι σίγουρος για τον εαυτό μου και γι’ αυτό που κάνω. Ξέρω ποιες γνώμες μετράω περισσότερο και ποιες λιγότερο«.

Η σχέση του με την επιτυχία
«Υπάρχει μία αποδοχή, η οποία δεν είναι ερήμην μου. Κοπιάζω πάρα πολύ για να συμβαίνει αυτό που συμβαίνει. Δεν ξύπνησα ένα πρωί και με χαιρετούν ή μου έρχονται δουλειές. Όλα τα αντιμετωπίζω ψύχραιμα: την επιτυχία και την αποτυχία, τη χαρά και τη λύπη. Όλα τα βάζω σε πλαίσια και δύσκολα φεύγω από αυτά. Και η επιτυχία σημαίνει ότι έχεις δουλέψει ή κάτι συμβαίνει για να έρχεται. Τώρα, αν τα μυαλά είναι πάνω από το κεφάλι σου θα σε πάει κάπου που εμένα δεν με έχει πάει. Τα μυαλά μου ποτέ δεν είναι πάνω από το κεφάλι μου».

Ο ενθουσιασμός, ακόμα, υπάρχει!
«Τον κρατάω με νύχια και με δόντια. Είμαι ερωτευμένος με τη δουλειά μου όσο ποτέ, την αγαπάω και όσο τη μαθαίνω τόσο πιο πολύ την αγαπάω. Με τις δυσκολίες, με τα περίεργα της, με όλα. Για μένα το θέατρο είναι μία ιδεολογία και όχι μία δουλειά. Το βλέπω σαν ένα ιδανικό, το οποίο το προσφέρεις και στον εαυτό σου και στους άλλους ανθρώπους».

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

«Η συμμορία των πέντε» και η συνεργασία με τους Θοδωρή Πετρόπουλο & Γιάννη Κακλέα
«Η συμμορία των πέντε» έχει γίνει θεατρικό έργο από το 2011. Ξεκίνησε από την Αγγλία και παίζεται σε όλο τον κόσμο. Την ελληνική εκδοχή την υπογράφει ο Θοδωρής Πετρόπουλος και τη σκηνοθεσία ο Γιάννης Κακλέας. Πρόκειται για μία κλασσική ταινία, η οποία έχει πολλά θεατρικά στοιχεία και γι’ αυτό, νομίζω, έγινε και θεατρικό έργο. Εμένα η κρούση έγινε από τον Θοδωρή Πετρόπουλο και τον Γιάννη Κακλέα. Δύο ανθρώπους με του οποίους δεν είχα συνεργαστεί αλλά εκτιμώ απεριόριστα τη δουλειά τους και αυτοί ήταν το κίνητρο μου. Δηλαδή, πρώτα ήταν αυτοί οι δύο και μετά το έργο. Πιθανολογώ ότι όποιο έργο και να μου πρότειναν θα έλεγα «ναι». Είχαμε ξανασυζητήσει στο παρελθόν το ενδεχόμενο συνεργασίας  αλλά είχα «κλείσει» ήδη δουλειά. Στην παράσταση υποδύομαι τον καθηγητή Μάρκους, ο οποίος είναι ο εγκέφαλος μίας ληστείας που πάει να γίνει και μαζεύει ακόμα τέσσερις τύπους. Στόχος τους είναι να κλέψουν μία χρηματαποστολή και προκειμένου να καταστρώσουν το σχέδιο τους, ο Μάρκος νοικιάζει τη σοφίτα στο σπίτι μιας καλής γριούλας, που θεωρεί ότι θα είναι το απόλυτο άλλοθι. Κι ενώ γίνεται η ληστεία, οι ανατροπές είναι τεράστιες…Σ’ αυτό ευθύνεται η, κατά τ’ άλλα, συμπαθέστατη γριούλα! Αν θα μπορούσαμε να πούμε το μήνυμα που περνάει η παράσταση είναι: η καλοσύνη κερδίζει!»

Η αναγνωρισιμότητα, η… στέρηση και η ισορροπία δουλειάς & προσωπικής ζωής
«Μου έχει στερήσει κάποια πράγματα αλλά αυτά που μου έχει προσφέρει είναι περισσότερα. Κάθε πράγμα έχει κόστος και όφελος, οπότε αν τα βάλω όλα στη ζυγαριά το όφελος είναι περισσότερο. Όσο το σκέφτομαι, είναι και μία περίεργη δουλειά που αν δεν περνάς καλά στην προσωπική σου ζωή, η Τέχνη λειτουργεί σαν βάλσαμο και μπορεί να σε κάνει ακόμα καλύτερο. Ή άλλες φορές να είσαι καλά στην προσωπική σου ζωή και να μην μπορείς να ανταποκριθείς στις ανάγκες ενός ρόλου ο οποίος απαιτεί μια στενοχώρια. Όσο επαγγελματίας και να ‘σαι απαιτεί να βρίσκεσαι σε μία διάθεση. Μου έχει συμβεί να διανύω μία καλή περίοδο στα επαγγελματικά μου αλλά να μην είμαι τόσο καλά στα προσωπικά μου και το αντίθετο. Αυτή την περίοδο, όμως, νιώθω καλά και στους δύο τομείς».

Τα επόμενα επαγγελματικά σχέδια
Έχουμε ήδη γυρίσει μία νέα κινηματογραφική ταινία με τίτλο «Περιμένοντας τη νονά» σε σκηνοθεσία του Νίκου Ζαπατίνα. Εκεί είμαστε μαζί με τον Λευτέρη Ελευθερίου. Πήγαμε για 1,5 μήνα στη Νάξο και περάσαμε υπέροχα. Παράλληλα, βρίσκομαι σε συζητήσεις για κάτι τηλεοπτικό που προορίζεται για το δεύτερο μέρος της σεζόν, αλλά ακόμα δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω. Αναμένουμε…

INFO:
«Η συμμορία των πέντε» παρουσιάζεται στο Θέατρο Κιβωτός, Πειραιώς 115, Γκάζι.  Ημέρες παραστάσεων: Τετάρτη: 19.00, Πέμπτη: 21.00, Παρασκευή: 21.00, Σάββατο: 18.00 και 21.00, Κυριακή: 19.00.