Η Ζωή Παπαδοπούλου έχει μία βαθιά και ζεστή φωνή. Τα συναισθήματα που προκαλεί, το πηγαίο της ταλέντο και η λαμπερή της σκηνική παρουσία δεν περνούν απαρατήρητα από το κοινό που την παρακολουθεί σε κάθε live εμφάνισή της. Η γνωστή ερμηνεύτρια, μία μέρα πριν το πρώτο live της στο El Convento Del Arte, μιλά στο theaternow για την, μέχρι τώρα, πορεία της και οι εκπλήξεις που μας επιφυλάσσει.

Πότε και γιατί ξεκινήσατε να ασχολείστε με το τραγούδι;
Ήταν μονόδρομος η ενασχόληση μου με την μουσική και το τραγούδι. Μέσα στην οικογένεια όλοι ασχολούμαστε, η μαμά, οι αδελφές μου, ο μπαμπάς μου – αν και εκτός χώρου τόσο καλλίφωνος και με αισθητική στις μουσικές επιλογές που υπήρχαν μέσα στο σπίτι.

Μετράτε, σχεδόν, 20 χρόνια πορείας στον καλλιτεχνικό χώρο. Υπήρξαν εύκολες ή δύσκολες στιγμές;
Έζησα και ζω, τόσα πολλά μέσα στην μουσική, στο τραγούδι. Έντονα, δύσκολα, όμορφα, γεμάτα αγάπη και πάθος. Δεν εφησυχάζω και αυτό με κάνει να θέλω να γίνομαι καλύτερη σε όλους τους τομείς της ζωής μου. Θεωρώ τεράστια τύχη και κατάκτηση το γεγονός ότι κατάφερα να είμαι μέσα στην μουσική συνεχώς, χωρίς παύσεις και τα 20 χρόνια της πορείας μου.

Αν έπρεπε να πείτε «ευχαριστώ» σε έναν καλλιτέχνη, με τον οποίο συνεργαστήκατε ή σας βοήθησε, ποιος θα ήταν αυτός και γιατί;
Δεν μπορώ να πω ευχαριστώ μόνο σε έναν άνθρωπο αλλά σε όλους τους ανθρώπους που γνώρισα, που μέσω αυτών, έμαθα πάρα πολλά, συνειδητοποίησα, και κατάφερα να βρίσκομαι μέσα στην μουσική έχοντας επίγνωση, όρεξη και δύναμη.

 Ο τελευταίος σας δίσκος «Να ‘ρχεται η άνοιξη» κυκλοφόρησε το 2018, ο οποίος ήρθε σε απόσταση οκτώ χρόνων. Γιατί μεσολάβησε όλο αυτό το διάστημα;
Ούτε που κατάλαβα πως πέρασαν 8 χρόνια. Δεν είχα την διάθεση νομίζω να μπω στην διαδικασία δίσκου, με όλο αυτό που έχει να κάνει η δημιουργία ενός δίσκου. Που πια είναι περισσότερο θέμα αποκλειστικής παραγωγής του τραγουδιστή, προώθησης και όλων αυτών των αναγκαίων. Όταν όμως συναντηθήκαμε με τις μουσικές του σπουδαίου Χρήστου Νικολόπουλου και τους στίχους της αξεπέραστης Λίνας Νικολακοπούλου, δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω πίσω. Ήταν γραφτό να γίνει μετά από 8 χρόνια αυτός ο δίσκος τον οποίο θεωρώ προίκα μου.

Ποια η σημασία του τίτλου «Να ‘ρχεται η άνοιξη» για τη Ζωή;
Αυτό το να ‘ρχεται είναι τόσο δυνατό και σημαντικό ως παρακίνηση, να ‘ρχεται να κάνεις ότι μπορείς για να ‘ρχεται η άνοιξη, γιατί η ζωή είναι εδώ τώρα και είναι σπουδαίο δώρο, αρκεί να το αντιληφθείς και να το εκτιμήσεις.

Τι να περιμένει ο κόσμος να δει στις εμφανίσεις 7 και 14 Δεκεμβρίου στο El Convento De L’ Arte;
Έχω καιρό να τραγουδήσω στην Αθήνα κι έχω μεγάλη χαρά και λαχτάρα. Θα παρουσιάσω ένα πρόγραμμα που έχει τραγούδια που περιέχουν μνήμες όλων μας νομίζω, τραγούδια λαϊκά, από τον Μανώλη Ρασούλη, Παπάζογλου, Νικολόπουλο, Περίδη, αλλά και πιο σύγχρονα, Μάλαμα, Πορτοκάλογλου. Ένα εξωστρεφές πρόγραμμα που έχει ως στόχο να κάνει τον κόσμο να φεύγει με μία ανάταση ψυχική.

Σας ενδιαφέρει να ασχοληθείτε ενεργά με το θέατρο δεδομένου ότι και ο χώρος έχει αυτό το στοιχείο;
Πάντα με ενδιαφέρει να μαθαίνω να ανακαλύπτω νέους δρόμους και κόσμους. Ο χώρος του θεάτρου με συγκινεί και σίγουρα έχει συγγένεια με το τραγούδι αλλά θέλει, αφοσίωση και δόσιμο, και τα τελευταία 20 χρόνια έχω αφοσιωθεί και δοθεί ολοκληρωτικά στο τραγούδι οπότε αν ποτέ ασχοληθώ σίγουρα θα έχει να κάνει και με το τραγούδι.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας;
Η περιοδεία μου συνεχίζεται σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Επίσης, τον Ιανουάριο θα κυκλοφορήσει ένα νέο τραγούδι από έναν πολύ αγαπημένο μου συνθέτη και αδημονώ!